[CS-MS] in mind
posted on 06 Aug 2011 00:07 by white16หลังจากเหตุการณ์ที่ทะเลาะกับตรองที่โรงอาหาร ไวทยาก็กลับมานั่งสับสนตัวเอง
...เป็นเอนทรี่สั้นๆ อ่านหรือไม่อ่านก็ได้ ไม่เป็นผลอะไรกับเนื้อเรื่องที่จะดำเนินต่อไปในอนาคตค่ะ
**แค่แม่มันอยากเขียน =]
*************************************
ไฟสลัวในห้อง... ช่างบ่งบอกถึงความรู้สึกสับสนของเจ้าของห้องได้ดีเหลือเกิน...
เด็กหนุ่มที่ยังคงอยู่ในชุดนักเรียน นั่งอยู่ริมกำแพงกระจกในห้องนอน
รอยเปลื้อนจากการผิดใจกันกับเพื่อนสนิทยังคงอยู่
"...แล้วถ้าเป็นคนอื่น ที่ไม่ใช่รัมนายจะไม่เดือดร้อนงั้นสิ" เสียงของไอ้เพื่อนสนิทมันยังชัดเจนอยู่ในหู
นั่นสิ...ถ้าไม่ใช่รัม แล้วเขาจะหงุดหงิดขนาดนี้ไม๊ ...
คำถามก้องอยู่ในหัว ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันมากขึ้น
ความเจ็บแถวๆ หน้าอกจากการโดนไอ้เพื่อนสนิทถีบเข้าให้ ยิ่งทำให้คิดอะไรแทบไม่ออก...
ผมไม่รู้ว่า ทำไมผมถึงต้องเดือดร้อนมากมายขนาดนั้น...
ผมแค่รู้ว่า ตั้งแต่ผมเห็นหน้าปันรักตอนนั้น มันก็ทำให้ผมอยากจะรู้ว่าอะไรที่ทำให้ยัยลิงทำหน้าชินชาขนาดนั้นออกมา
ผมอาจจะแค่รับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การเลี่ยง หรือพยายามหลบหน้า นั่นไม่ได้
มันเลยทำให้ผมหงุดหงิด และอยากรู้เรืองที่เกิดขึ้น
....ไม่มีอะไรในความรู้สึกของผมมากกว่านั้น
จริงๆ หรอ....?
ใบหน้าของเธอลอยเข้ามา ตอนที่ความลังเลเกิดขึ้นในหัวผม...
เธอคนที่ ผมพยายามปกป้อง...
แล้วมันก็ซ้อนทับเข้ามากับ.... ใบหน้าเจ็บปวดนั่น อีกครั้ง
เธอยังไม่ได้เลือนหายไป...แต่มันไม่ชัดเจนเท่าใบหน้าที่เจ็บปวดของใครอีกคน
....
......
แสงไฟค่อยๆหรี่ลง เพราะดวงตาที่หนักอึ้งกำลังจะปิดลงช้าๆ
ความสับสนและความเหนื่อยอ่อน ทำให้ไวทยานั่งหลับอยู่ที่ริมระเบียงกระจกตรงนั้น....